Bor
Bor w organizmie człowieka. Cechy,
funkcje, niedobór i nadmiar tego minerału. 
Minerał występujący u człowieka zwłaszcza w kościach, śledzionie
i tarczycy, lecz bor jest również aktywny w roślinach, gdzie
pełni funkcje kontrolne w odniesieniu do całej gamy hormonów
roślinnych.
U ludzi bor, niczym nieomylny decydent, zarządza przemianą
materii o wiele bardziej znaczących minerałów (np. wapnia) czy
substancji białkowych. Malutkie atomu boru oddziaływają na
zasadzie stymulacji całego szeregu aktywnych enzymów.
Gdy mamy niedobór boru.
Ważne minerały kostne jak fosfor, magnez i wapń, organizm
przyswaja znacznie gorzej przy niedoborze boru. Wiadomo również,
że uboga w bor dieta powoduje zwiększone wydalanie wapnia i
magnezu wraz z moczanem. Jest to szczególnie istotne dla kobiet
po menopauzie, które na skutek zmian hormonalnych i samoistnego
obniżenia estrogenu tracą rocznie nawet 1,5 % masy kostnej.
Amerykanie przeprowadzili badanie trwające 167 dni na grupie
dwunastu kobiet po menopauzie. Przez pierwsze 119 dni kobiety
były normalnie, zdrowo odżywiane. A przez następne 48 dni do
jedzenia otrzymywały dodatkowo 3 mg boru dziennie. Wynik
przerósł najśmielsze oczekiwania. Nadmiar boru spowodował
jednoznacznie spadek stężenia minerału kostnego w surowicy krwi,
jednocześnie doprowadzając do mniejszego wydalania wapnia i
magnezu z moczanem. W tym samym czasie wzrosło stężenie
estrogenu i wapnia we krwi. Wapń został więc wysłany z powrotem
do kości przez co je dodatkowo wzmocnił.
Gdzie znajdziemy bor?
Bor występuje głównie w owocach, w mniejszej ilości w
cytrusowych owocach, w orzechach i warzywach strąkowych. Spora
ilość boru zawiera wino i piwo. Śladowe ilości boru występują
natomiast w produktach spożywczych pochodzenia zwierzęcego.
Dzienne zapotrzebowanie na bor jest bez problemu zaspokojone
codzienną dietą w której swoje miejsce odnajdują
owoce i warzywa. |
