Miedź
Miedź w organizmie człowieka. Cechy,
funkcje, niedobór i nadmiar miedzi a zdrowie człowieka.
Ta połyskliwa czerwień zmieszana ze złotem z uwagi na doskonałą
rozciągliwość i przewodnictwo elektryczne doskonale nadaje się
do wyrobu kabli, natomiast w organizmie człowieka miedź jako
składnik najważniejszych enzymów pełni bardzo zróżnicowane
funkcje. Większość miedzi (75%) znajduje się w kościach i
mięśniach, pozostała część umiejscowiona jest w wątrobie i
mózgu.
W przemianie materii miedź nie znosi
nadmiernego występowania konkurencyjnych względem niej
minerałów. I odwrotnie: inne pierwiastki nie lubią nadmiaru
miedzi w komórkach i we krwi. To ciągłe napięcie doprowadziło do
tego, że te składniki odżywcze ustaliły między sobą relacje
pozwalające uniknąć wzajemnego naruszania swoich praw.
Miedź w organizmie sama w sobie zdziałać wiele nie może, w
połączeniu jednak z określonymi substancjami białkowymi tworzy
enzymy lub ciałka transportowe kursujące we krwi. Staje się
wówczas nadzwyczaj ruchliwa i przedsiębiorcza. Jako część
składowa molekuł transportowych atakuje zaraz za błoną komórki
rodniki tlenowe.
Produkty spożywcze bogate w miedź:
- produkty pełnoziarniste;
- nasiona;
- orzechy;
- ryż naturalny;
- warzywa liściaste;
- owoce suszone;
- wątróbka i nerki;
- grzyby, pomidory, ziemniaki.
Nadmiar miedzi w organizmie:
- dolegliwości nerek;
- zaburzenia psychiczne;
- nadciśnienie tętnicze krwi.
|